Wie aan de Londense metro denkt, denkt vrijwel meteen aan de zin “mind the gap”. Dit zinnetje wordt elke keer wanneer de metrodeur opent afgespeeld, om mensen bij het uitstappen te waarschuwen dat je ‘op het afstapje moet letten’.

Een oudere vrouw reisde met de metro en werd, nadat ze was uitgestapt, zeer emotioneel “Waar is de stem van mind the gap gebleven?” vroeg ze aan medewerkers van het metrostation. De medewerkers antwoordde “Mevrouw, de oproep wordt nog steeds gedaan, maar dan door iemand anders. Een nieuw systeem met meer variatie in stemmen. Gaat het wel?” Waarop de vrouw, nog steeds in tranen, antwoordde: “die stem, dat was mijn man”. Haar man was jaren geleden overleden. Als ze het moeilijk had en hem miste, kwam ze even terug naar de metro om heel even de stem van haar man weer te horen…

De medewerkers van het metrostation besloten, na dit ontroerende verhaal, de archieven in te duiken op zoek naar de stem van Oswald. Een paar weken later was de stem van Oswald weer te horen op het metrostation. De metro-organisatie zag Margaret’s verdriet en besloten het nieuwe systeem terug te veranderen. Zo kan Margaret, wanneer ze er behoefte aan heeft, de stem van haar man weer horen. Tot op de dag van vandaag klinkt er bij dat metrostation nog steeds de stem van Oswald… wat een prachtig gebaar van deze organisatie!

Origineel artikel gelezen op: www.thebestsocial.media

0
4
0
4

Laat een reactie achter, daar worden we blij van!

Geef een reactie