Troostende hand van een onbekende.

7 jaar geleden waren mijn vriend en ik samen met onze kinderen op vakantie in Tenerife. We hadden een fijne vakantie tot 2 dagen voordat we naar huis zouden gaan. Ik werd die ochtend om half 7 wakker wakker van een ‘raar’ geluid en zag mijn vriend om de rand van het bed zitten. Hij verging van de pijn. Het leek vertelde hij dat zijn borst en linkerarm in brand stonden. Ik ben naar de receptie gelopen en heb daar een dokter laten bellen. De dokter kwam en belde direct een ambulance.
Ik kon niet met de ambulance mee rijden want de kinderen lagen daar nog in bed. Ik ben naar beneden gelopen de ontbijtzaal in op zoek naar andere Nederlanders waar ik mijn kinderen met een gerust hart kon achterlaten.
Daarna ben ik in de taxi gestapt op weg naar het ziekenhuis.

In het ziekenhuis werd mijn vriend overgebracht naar de intensive care. De artsen kwamen aan zijn bed, samen met een tolk vertelde ze dat hij een hartinfarct had gehad.
De dag erna ging ik nadat ik de kinderen weer had achtergelaten bij geweldige Nederlanders naar het ziekenhuis toe. Om half 11 was het weer bezoekuur. Alle bezoekers voor de patiënten op de intensive care moesten wachten in de centrale hal totdat de deuren van de intensive care opengingen. Half 11 werd half 12…er was iets met een patiënt aan de hand en daardoor mocht er niemand naar binnen. De spanning onder de bezoekers liep op… Om half 12 mocht iedereen eindelijk naar binnen. De patiënten op de intensive care lagen op een rijtje met een gordijn ertussen. Mijn vriend lag helemaal achteraan. Bij binnenkomst op de afdeling zag ik alleen zijn benen liggen en die lagen ontzettend raar. Angst overviel me…hij was die patiënt…

Het was niet goed gegaan en daardoor hadden ze direct een ingreep moeten doen en stents geplaatst. Ik heb me grootgehouden in zijn bijzijn…
Na het bezoekuur ben ik het ziekenhuis uitgelopen en op het bankje tegenover de ingang gaan zitten…mijn tranen kwamen…
Opeens voelde ik een troostende hand op mijn schouder…een vreemde buitenlandse dame troostte me een aantal minuten..zonder woorden, alleen die hand… daarna liep ze weg.
Dit gebaar heeft me zo ontzettend geholpen op dat moment. Ik voelde me zo ontzettend alleen en verdrietig daar op dat bankje en de vreemde hand zorgde ervoor dat ik me op dat moment niet meer alleen voelde.
Ik weet niet wie het was maar ontzettend dankjewel!

Miranda

0
3
0
3

Laat een reactie achter, daar worden we blij van!