Gisteravond had ik weer zo’n Carlosmomentje….al moest ik hem toch herhaald horen om echt binnen te laten komen….. Ik ben sinds een maand aan het werk in een nieuw team. Dat betekent dat ik kennis maak met nieuwe cliënten. Bij de een is het wat sneller vertrouwd dan bij de ander. Bij één van hen voelde het al vrij snel vertrouwd. Ik mocht mevrouw dan ook tutoyeren. Bij het weggaan gisteravond na de geboden zorg en het praatje, zei ze dat ze het zo leuk vind dat ik haar bij haar voornaam aanspreek. Even was er nog mijn twijfel of het wel echt zom as, dus checkte ik even of mevrouw het echt geen probleem vond. ” Wat zei ik nou net ” was haar antwoord….. Met een blos op mijn wangen bedankte ik haar hiervoor en antwoorde ik dat ik het fijn vind om dit te kunnen betekenen.

0
2
0
2

Laat een reactie achter, daar worden we blij van!