En dat zeg ik echt niet omdat je al 22 dagen trouw meedoet aan deze challenge. Maar wel omdat het soms heel belangrijk is als iemand laat merken dat diegene vertrouwen in jou heeft. Vooral als jij dat zelf even niet hebt.

Toen ik naar Portugal ging – vlak voor mijn duikongeluk – had ik net waanzinnig nieuws gekregen: na de vakantie mocht ik beginnen als student-assistent van Pieter Winsemius. Voor wie hem niet kent: hij was twee keer minister van onder andere Milieu en werd in 2009 verkozen tot meest invloedrijke duurzame Nederlander. En hij was mijn hoogleraar op het gebied van duurzaamheid.

Maar het liep iets anders. Een paar weken later brak ik mijn nek, ontmoette broeder Carlos, en werd terug in Nederland naar een revalidatiecentrum gebracht. Daar lag ik, volledig verlamd en 24 uur per dag op bed. Je kan begrijpen dat ik nogal wat twijfels had over de toekomst. Weg studie, weg carrière en weg assistentschap, dacht ik.

Tot mijn moeder op bezoek kwam met een envelop met daarin een handgeschreven brief van Pieter Winsemius. Mijn moeder moest de brief boven mijn gezicht houden, zodat ik hem kon lezen. Hij schreef dat hij er vanuit ging dat, wanneer ik eraan toe was, ik nog steeds zijn assistent werd.

Dat was voor mij een kantelpunt: als zo iemand vertrouwen in mij heeft, dan mag ik misschien ook wel wat meer vertrouwen in mijzelf hebben. De eerste mooie stap in de goede richting.

DE CHALLENGE VAN VANDAAG

Wie is jouw Winsemius? Wie is in jouw leven belangrijk geweest en heeft vertrouwen in jou uitgesproken, toen je dat nodig had? Of misschien heb jij zelf weleens iemand een hart onder de riem gestoken die dat wel kon gebruiken.

Deel jouw momentje...


PS. Als het kan, bedank diegene vandaag meteen even. 🙂