Ken je dat: ik belde laatst naar de klantenafdeling van een groot bedrijf en kreeg een bandje te horen met de tekst: ‘U bent de eerst wachtende, dank u wel voor uw geduld’. Een halve minuut later kreeg ik dezelfde boodschap te horen. Bij de vierde keer begon mijn geduld een stuk minder te worden. En met elke halve minuut nam hij verder af. Toen ik aan de beurt was, ging er iets mis en werd de verbinding verbroken….

Aargh! Toch zit ook hier een Carlosmomentje in.

Welk verborgen Carlosmomentje dat dan is?

Dat begint natuurlijk met het zelf anders te doen. Bel bijvoorbeeld eens je eigen bedrijf en luister naar wat er gebeurt. Krijg je er een glimlach van of valt er iets te verbeteren? Vergeet ook niet om het keuzemenu te checken. Soms krijg je een ellenlang menu met zoveel opties dat je niet eens meer weet wat je moet kiezen.

En wat als je in de wacht staat? Zelf merk ik dat ik dan tijdens het wachten heel andere dingen ga doen. Van een boodschappenlijstje tot mijn mail lezen. En als ik dan eindelijk iemand aan de lijn krijg, ben ik soms helemaal kwijt waarvoor ik belde.
Dat levert soms hele rare situaties op.

Tegenwoordig probeer ik om juist dan de verbinding te houden. Ik blijf er met mijn aandacht bij en maak een praatje met degene die ik uiteindelijk wel aan de lijn krijg. Ik vraag of het erg druk is of maak een grap. Vaak hang je dan aan het eind van het gesprek allebei toch met een grote glimlach op.

DE CHALLENGE VAN VANDAAG

Hoe hou jij in een lastige situatie de verbinding met de ander vast? Of hoe breng wachttijd op een positieve manier door? Elke tip is meer dan welkom!

Deel jouw momentje...